Yayınlandı · Güncellendi · Christian Søndersted, Flipr kurucusu
Pazar akşamı. Evi topluyorsunuz ve kanepeden sessizce o ses geliyor: "Yarın yüzme kursuna gitmek istemiyorum." Ya da dişçiye. Ya da neredeyse hiç tanımadıkları birinin doğum günü partisine.
Yapabileceğiniz en iyi şey, çocuğunuza neler olacağını, kendisinin başrolde olduğu ve süreci başarıyla yönettiği bir hikaye üzerinden anlatmaktır. Bunu birkaç gün önceden yapın, gerekirse tekrarlayın ve çocuğunuzun hikayeye devam etmesine izin verin.
Pazar akşamı. Evi topluyorsunuz ve kanepeden sessizce o ses geliyor: "Yarın yüzme kursuna gitmek istemiyorum." Ya da dişçiye. Ya da neredeyse hiç tanımadıkları birinin doğum günü partisine.
Bir kez başladığında her şeyin yoluna gireceğini biliyorsunuz. Ama şu an karşınızda endişeli bir çocuk ve kafanızda uzun bir açıklamaya daha enerjisi kalmamış bir ebeveyn var.
Flipr, çocuğunuzun ve ailenizin görseller ve seslendirme eşliğinde kişiselleştirilmiş hikayelerin ana karakterleri olduğu bir uygulamadır. Hikayenin ne hakkında olacağını yazarsınız ve 2 dakikadan kısa sürede hazır olur.
5 ile 10 yaş arasındaki pek çok çocuk için en zor olan şey bilinmezliktir çünkü ne olacağını hayal edemezler. "Hiç korkunç değil" gibi bir açıklama onlara bir görüntü sunmaz. Bir hikaye ise sunar.
Bu, sağlık sisteminin kendi tavsiyeleriyle de örtüşmektedir. Aalborg Universitetshospital, ebeveynler için hazırladığı bir kitapçıkta, çocukların da tıpkı yetişkinler gibi bilmedikleri şeylerden korktuklarını ve ne kadar çok açıklama yapılırsa o kadar güvende hissettiklerini belirtmektedir. İsveç sağlık portalı 1177 ayrıca yaşanacak durumu bebekler veya peluş oyuncaklarla oyunlaştırarak canlandırmayı önerir. Bir çocuk için bebeğin korktuğunu söylemek, kendisinin korktuğunu söylemekten daha kolay olabilir.
Bir hikayede çocuk, kapıdan içeri girdiğini görebilir, karnındaki o hafif kıpırtıyı hissedebilir ve aslında her şeyin yolunda gittiğini fark edebilir. Çocuk, hâlâ sizin yanınızda güvenle otururken durumun provasını yapmış olur.
Bunun için hikayenin bizzat çocuk hakkında olması gerekir. Dişçiye giden bir tavşan hakkındaki hikaye sevimlidir. Ancak çocuğunuzun, yanında köpeğiyle dişçi koltuğunda oturduğu bir hikaye, çocuğun kendi dünyasına taşıyabileceği bir deneyimdir.
1177, 3-12 yaş arası çocukları bir ila birkaç gün önceden hazırlamayı ve en az rahatsız edici olandan en zoruna doğru azar azar anlatmayı önerir. Ayrıca çocuğa, yaşanacak durumun bir sonu olduğunu net bir şekilde belirtin.
Pek çok çocuk benzer konularda kararsızlık yaşar. İşte sekiz durum ve hikayeyi oluştururken isteyebileceğiniz şeyler için öneriler:
Siz sadece çocuğunuzun ne istediğini yazın. Flipr gerisini halleder. Çocuk, aile ve evcil hayvan tüm hikayelerinizde yer aldığı için çocuk her seferinde kendini tanır.
Bir şeyin acımayacağına dair söz vermeme tavsiyesi hem Aalborg Universitetshospital hem de 1177 tarafından verilmektedir. 1177, çocuğun bir iğnenin acıtabileceğini bilmesinin, bunun sürpriz olmasından daha iyi olduğunu ekler. Her iki kurum da sizin sakinliğinizin önemine dikkat çeker: 1177, siz gerginseniz çocuğun da kolayca gerginleşeceğini yazar.
Yeni bir durum öncesi çoğu endişe tamamen normaldir. Eğer çocuğunuz uzun süre çok korkuyorsa, durumdan sürekli kaçınıyorsa veya her seferinde karın ağrısı ve uyku sorunları yaşıyorsa çocuğun pedagogu, öğretmeni veya doktoruyla konuşun. Bir hikaye günlük hayatta bir yardımcıdır, bir tedavi değildir.
Bir şeyler uydurmanıza gerek yok. Başlamak sadece birkaç dakika sürer:
Salı sabahı, kapıdan çıkarken çocuğunuz arka koltukta oturmuş kendi kendine fısıldıyor: "Tıpkı hikayedeki gibi, sadece beşe kadar sayacağım." Gülümsüyorsunuz. Bunu çocuğa veren sizdiniz.
Önce görmek mi istiyorsunuz? Hikaye örneklerine bakın. Ayrıca okula başlama ve çocuklarla uzun yolculuklar hakkındaki yazılarımızı okuyun.
Neler olacağını sırasıyla anlatın ve bir gün öncesinden çocuğun başrolde olduğu kısa bir hikaye kurgulayın. Nelerin gıdıklayabileceği veya hissedilebileceği konusunda dürüst olun ve hikayeyi çocuğun sabırsızlıkla beklediği bir şeyle bitirin.
İyi bir başlangıç noktası bir ila üç gün öncesidir. Hikayeyi önceki gece ve oraya giderken yolda tekrarlayın.
Çocuğun endişeli olmasına izin verin ve neden korktuğunu anlatmasını sağlayın. Bir sonraki hikayede çocuğun kendi kelimelerini kullanın. Korku devam ederse veya günlük hayatı çok etkiliyorsa çocuğun pedagogu, öğretmeni veya doktoruyla görüşün.
Evet. Hikayede çocuğun gün içindeki adımlarını izlemesini sağlayın: Varış, yerini bulma, teneffüs ve eve dönüş yolu. Destek olarak yanına bir arkadaşını veya evcil hayvanını da dahil edebilirsiniz.
Bu fikir, bir hikayeyi takip edebilen ve neler olacağını hayal edebilen 5-10 yaş arası çocuklar için uygundur. Daha küçük çocuklar için daha kısa ve somut hikayelere ihtiyaç vardır.