Yayınlandı · Güncellendi · Christian Søndersted, Flipr kurucusu
Çocuğunuza neler olacağını gerçekleşme sırasına göre anlatın ve bir gün öncesinden onu kısa bir hikayenin başkahramanı yapın. Klinikten önce anlatmalarını, sonra göstermelerini ve ancak ondan sonra uygulamaya geçmelerini rica edin.
Diş hekimi ziyaretini öngörülebilir kılın: Adımları sırayla anlatın, sakin ve dürüst kelimeler kullanın ve çocuğunuzun ziyareti bir gün öncesinden kısa bir hikayenin başkahramanı olarak zihninde yaşamasını sağlayın. Klinik ile önce anlatma, sonra gösterme ve ardından yapma konusunda anlaşın. Hiçbir şey hissetmeyeceğine dair söz vermekten kaçının.
| Adım | Çocuğun deneyimi | Nasıl söyleyebilirsiniz? |
|---|---|---|
| Bekleme odası | Bekler ve ne kadar süreceğini bilmez | Biraz oturacağız, sonra adını seslenecekler. |
| Koltuk | Yukarı aşağı hareket eder ve arkaya doğru yatabilir | Koltuk bir kaydırak gibidir; hızı diş hekimiyle birlikte sen belirlersin. |
| Lamba | Yüzün hemen üzerinde parlak bir ışık | Bu bir el feneri, böylece dişlerini görebilirler. |
| Ayna ve küçük kanca | Ağızda dişlere dokunan soğuk bir şey | Küçük bir ayna ve dişlerini sayan bir kanca. |
| Fırçalama | Vızıldayan ve gıdıklayabilen bir fırça | Dişlerini parlatan vızıldayan bir fırça. |
| Röntgen, gerekirse | Üzerine ısırılan küçük bir plaka | Bir fotoğraf çekilirken küçük bir plakayı ısırıyorsun. |
| Vakum hortumu | Tükürüğü hüpürdeterek çeken bir hortum | Tükürük için bir elektrikli süpürge. |
| Bitiş | Diş hekimi bittiğini söyler | Böylece bunu başardığını söyleme sırası sana gelir. |
Bir önceki akşam. Diş kliniğinden gelen mektup buzdolabının üzerinde duruyor ve çocuğunuz onu gördü. “Ağzıma bir şey mi sokacaklar?” “Canım yanacak mı?” “Sen de benimle içeri girebilir misin?”
Hepsine cevap verdiniz, ancak çocuk gergin olduğunda cevaplar boş geliyor. Ve biliyorsunuz ki, ne kadar çok açıklama yaparsanız, konu o kadar büyüyor.
Flipr, çocuğunuzun ve ailenizin resimli ve sesli kişiselleştirilmiş hikayelerde kalıcı karakterler olduğu bir uygulamadır. Hikayenin ne hakkında olacağını yazarsınız ve 2 dakikadan kısa sürede hazır olur.
Bu yazı, Çocuğunuzu emin olmadığı bir şeye nasıl hazırlarsınız kılavuzunun bir parçasıdır.
Çocuklar genellikle en korkutucu şeyler olarak acı, delme ve uyuşturmayı gösterirler, ancak kaygı aynı zamanda çocuğun göremediği ve kontrol edemediği şeylerle de ilgilidir:
İyi haber şu ki, bu dördü için de önceden pratik yapılabilir. Bir hikayenin tam olarak yaptığı şey budur.
Yalnız değilsiniz. Tandlægebladet'teki bir makale, 4 ile 16 yaş arasındaki çocukların yüzde 5 ila 14'ünün diş tedavisine karşı ciddi bir kaygı duyduğunu belirtiyor. En küçükler genellikle yeni ve bilinmeyen şeye karşı şüpheciyken, daha büyük çocuklar genellikle daha önce kötü bir deneyim yaşadıkları için korkarlar. Eğer çocuğunuz için durum buysa, hikayenin hiç yaşanmamış gibi davranmak yerine bunu kabul etmesini sağlayın.
2004 yılında 1.474 çocuk üzerinde yapılan bir Fin araştırması, acı, delme ve lokal anestezinin en korkutucu durumlar olarak bildirildiğini bulmuştur. Aile üyeleri diş hekiminden korkan çocukların kendilerinin de korkma olasılığı daha yüksekti, ancak bu durum 12 yaşındakiler arasında görülmedi.
Ziyaretler klinikten kliniğe biraz farklılık gösterir, bu nedenle diş sağlığı merkezine neler olacağını sorun. Yukarıdaki tablo, tipik adımları ve bunları hayal etmeyi kolaylaştıran bazı kelimeleri göstermektedir.
Yöntemin adı tell-show-do (anlat-göster-yap): Önce ne yapılacağı söylenir, sonra alet gösterilir ve ancak ondan sonra işleme geçilir. Birçok yerde kullanılıyor, bu yüzden talep etmeye değer.
Tablodaki sırayı kullanın ve çocuğun başkahraman olmasını sağlayın. Çocuğun güvendiği bir kişiyi veya evcil hayvanı da dahil edin. Örneğin şöyle yazabilirsiniz:
> Mia yarın diş hekimine gidecek. Koltuk ve lamba yüzünden biraz gergin. Köpeği Baloo yanında ve ona göz kulak oluyor. Küçük bir cesaret anı yaşanmalı ve sonunda Mia bunu başarıp bir çıkartma almalı.
Böyle bir istek üzerine yazılan hikaye şu tonda olabilir:
> Mia büyük koltuğa oturdu. Koltuk, ağır çekimdeki bir kaydırak gibi yavaşça arkaya doğru gitti. Lamba yandığında “Bu sadece bir el feneri,” diye düşündü. Baloo onun ayaklarının dibinde yatıyor ve onu koruyordu. Diş hekimi önce ona küçük aynayı gösterdi. Mia, “Soğuk ama canımı yakmıyor,” dedi. Beşe kadar saydı ve işte bitmişti.
Bu örnek tonu göstermek için yazılmıştır. Kendi hikayenizde sizin isimleriniz ve evcil hayvanlarınız yer alacak.
Klinikleri önceden arayıp çocuğunuzun gergin olduğunu belirtmekten çekinmeyin. Önce gelip oraya bakıp bakamayacağınızı, çocuğun koltuğu deneyip deneyemeyeceğini ve sizin yakınına oturup oturamayacağınızı sorun. Birçok klinik buna alışıktır ve zaman ayırır.
Çocuğunuz çok korkuyorsa, gitmeyi reddediyorsa veya her seferinde karın ağrısı çekiyorsa, diş hekimiyle veya doktorunuzla konuşun. Bir hikaye sadece bir yardımcıdır, diş hekimi fobisinin bir tedavisi değildir.
Bu akşam bir şeyler uydurmanıza gerek yok. Sadece birkaç dakika sürer:
Yarın, bekleme odasında, çocuğunuz lambaya bakacak ve fısıldayacak: “Bu sadece bir el feneri.” Ve sonra içeri kendisi girecek. Çocuğa bu kelimeleri veren sizdiniz.
Önce görmek mi istersiniz? Hikaye örneklerine bakın.
Gerginliği mutlaka tamamen yok edemeyebilirsiniz ancak ziyareti öngörülebilir kılabilirsiniz. Adımları sırayla anlatın, çocuğun kısa bir hikayenin başkahramanı olmasını sağlayın ve klinikten önce anlatmalarını, göstermelerini ve sonra yapmalarını isteyin.
Bir ila üç gün öncesi iyi bir başlangıç noktasıdır. Hikayeyi bir gece önce okuyun ve oraya giderken yolda kısaca hatırlatın.
Buna klinik karar verir ve kurallar değişebilir. Önceden sorun ve nerede oturacağınız konusunda anlaşın, böylece çocuk bunu önceden bilsin.
Dürüst ama sakin olun. “Biraz gıdıklayabilir veya baskı yapabilir, sonra hemen bitecek” demek, “canın yanacak” veya “hiç acımayacak” demekten daha iyidir.
Baskı nadiren işe yarar. Diş hekimiyle çocuğun temposuna göre hareket etme, belki de sadece etrafa bakıp koltuğu denediği tedavisiz kısa bir ziyaret yapma hakkında konuşun.