Opublikowano · Zaktualizowano · Christian Søndersted, założyciel Flipr
Niedzielny wieczór. Sprzątasz zabawki i nagle słyszysz cichy głos z kanapy: „Nie chcę iść jutro na basen”. Albo do dentysty. Albo na urodziny do kogoś, kogo prawie nie zna.
Najlepsze, co możesz zrobić, to opowiedzieć dziecku, co się wydarzy, w formie opowieści, w której ono samo jest głównym bohaterem i świetnie sobie radzi. Zrób to kilka dni wcześniej, powtórz w razie potrzeby i pozwól dziecku dopowiedzieć własne zakończenie.
Niedzielny wieczór. Sprzątasz zabawki i nagle słyszysz cichy głos z kanapy: „Nie chcę iść jutro na basen”. Albo do dentysty. Albo na urodziny do kogoś, kogo prawie nie zna.
Dobrze wiesz, że kiedy już tam dotrzecie, wszystko będzie dobrze. Ale w tej chwili masz przed sobą zdenerwowane dziecko, a w głowie brak energii na kolejne długie tłumaczenie.
Flipr to aplikacja, w której Twoje dziecko i Wasza rodzina stajecie się stałymi postaciami w spersonalizowanych historiach z ilustracjami i lektorem. Ty decydujesz, o czym ma być bajka, a ona jest gotowa w niecałe 2 minuty.
Dla wielu dzieci w wieku od 5 do 10 lat to, co nieznane, jest najtrudniejsze, ponieważ nie potrafią sobie wyobrazić, co się wydarzy. Wyjaśnienie typu „to wcale nie jest straszne” nie daje im konkretnego obrazu. Opowieść – owszem.
Potwierdzają to zalecenia ekspertów. Aalborg Universitetshospital pisze w broszurze dla rodziców, że dzieci, podobnie jak dorośli, często boją się tego, czego nie znają, a stają się spokojniejsze, im więcej im się wyjaśni. Szwedzki portal medyczny 1177 zaleca dodatkowo odgrywanie nadchodzących sytuacji za pomocą lalek lub pluszaków. Dziecku może być łatwiej powiedzieć, że to miś się boi, niż przyznać się do własnego lęku.
W opowieści dziecko może zobaczyć siebie wchodzącego przez drzwi, poczuć lekkie mrowienie w brzuchu i odkryć, że w rzeczywistości wszystko idzie gładko. Dziecko „trenuje” sytuację, siedząc bezpiecznie obok Ciebie.
Kluczem jest to, aby historia dotyczyła bezpośrednio dziecka. Bajka o króliczku u dentysty jest miła. Ale historia o Twoim dziecku, które siedzi na fotelu dentystycznym ze swoim psem u boku, to coś, co dziecko realnie zabierze ze sobą do gabinetu.
Portal 1177 zaleca przygotowanie dzieci w wieku 3–12 lat na jeden do kilku dni przed wydarzeniem i przekazywanie informacji stopniowo – od najmniej stresujących po te trudniejsze. Warto też jasno zaznaczyć, że to, co ma się wydarzyć, ma swój określony koniec.
Wiele dzieci niepokoi się tymi samymi rzeczami. Oto osiem sytuacji i propozycje, o co możesz poprosić, tworząc historię.
Po prostu wpisz, czego potrzebuje Twoje dziecko. Flipr zajmie się resztą. A ponieważ dziecko, rodzina i zwierzak pojawiają się we wszystkich Waszych opowieściach, maluch za każdym razem rozpoznaje w nich siebie.
Zasada, by nie obiecywać braku bólu, jest podkreślana zarówno przez Aalborg Universitetshospital, jak i 1177. Szwedzki portal dodaje, że lepiej, by dziecko wiedziało, że zastrzyk może ukłuć, niż żeby było to zaskoczeniem. Obie instytucje wskazują też, że Twój własny spokój ma kluczowe znaczenie: 1177 pisze, że dziecko łatwo przejmuje Twój niepokój.
Większość obaw przed nowościami jest całkowicie naturalna. Jeśli jednak Twoje dziecko odczuwa silny lęk przez dłuższy czas, panicznie unika danej sytuacji, ma bóle brzucha lub problemy ze snem, porozmawiaj z wychowawcą, nauczycielem lub lekarzem. Historia w Flipr to wsparcie w codzienności, a nie terapia.
Nie musisz niczego wymyślać. Przygotowanie zajmie Ci tylko kilka minut:
Wtorkowy poranek, w drodze do wyjścia. Twoje dziecko siedzi na tylnym siedzeniu auta i szepcze do siebie: „Policzę tylko do pięciu, tak jak w bajce”. Uśmiechasz się. To Ty dałeś dziecku tę siłę.
Chcesz najpierw sprawdzić, jak to wygląda? Zobacz przykłady historii. Przeczytaj także o rozpoczęciu szkoły i długich podróżach z dziećmi.
Opowiedz, co wydarzy się po kolei, i uczyń dziecko głównym bohaterem krótkiej historii dzień wcześniej. Bądź szczery co do tego, co może poczuć, i zakończ opowieść czymś, na co dziecko czeka z radością.
Dobrym punktem wyjścia są jeden do trzech dni wcześniej. Powtórz historię wieczorem przed wydarzeniem oraz w drodze na miejsce.
Pozwól dziecku na niepokój i wysłuchaj, czego konkretnie się obawia. Użyj własnych słów dziecka w następnej historii. Jeśli strach utrzymuje się lub dominuje w codziennym życiu, skonsultuj się z pedagogiem, nauczycielem lub lekarzem.
Tak. Pozwól dziecku „przejść” przez cały dzień w historii: od przyjścia, przez znalezienie swojego miejsca, przerwę, aż po powrót do domu. Możesz dodać do bajki przyjaciela lub zwierzaka jako wsparcie.
Pomysł sprawdza się najlepiej u dzieci w wieku od 5 do 10 lat, które potrafią śledzić fabułę i wyobrażać sobie przyszłe zdarzenia. Młodsze dzieci potrzebują krótszych i bardziej konkretnych opowieści.