Δημοσιεύτηκε · Ενημερώθηκε · Christian Søndersted, ιδρυτής του Flipr
Εξηγήστε στο παιδί σας τι θα συμβεί με τη σειρά που θα γίνει και αφήστε το να είναι ο πρωταγωνιστής σε μια σύντομη ιστορία την προηγούμενη μέρα. Ζητήστε από το ιατρείο να εξηγεί, να δείχνει και μετά να προχωρά στην πράξη.
Κάντε την επίσκεψη στον οδοντίατρο προβλέψιμη: περιγράψτε τα βήματα με τη σειρά, χρησιμοποιήστε ήρεμα και ειλικρινή λόγια και αφήστε το παιδί να βιώσει την επίσκεψη ως πρωταγωνιστής σε μια σύντομη ιστορία την προηγούμενη μέρα. Συμφωνήστε με το ιατρείο να λένε πρώτα τι θα κάνουν, μετά να το δείχνουν και έπειτα να το πράττουν. Αποφύγετε να υποσχεθείτε ότι δεν θα νιώσει απολύτως τίποτα.
| Βήμα | Τι βιώνει το παιδί | Πώς μπορείτε να το πείτε |
|---|---|---|
| Αίθουσα αναμονής | Περιμένεις και δεν ξέρεις για πόση ώρα | Θα καθίσουμε για λίγο και μετά θα φωνάξουν το όνομά σου. |
| Η καρέκλα | Κινείται πάνω-κάτω και μπορεί να γείρει πολύ πίσω | Η καρέκλα είναι σαν τσουλήθρα· εσύ ορίζεις την ταχύτητα μαζί με τον οδοντίατρο. |
| Η λάμπα | Ένα δυνατό φως ακριβώς πάνω από το πρόσωπο | Είναι ένας φακός για να μπορούν να δουν τα δόντια σου. |
| Καθρεφτάκι και μικρό άγκιστρο | Κάτι κρύο στο στόμα που αγγίζει τα δόντια | Ένα μικρό καθρεφτάκι και ένα άγκιστρο που μετράει τα δόντια σου. |
| Καθαρισμός | Μια βούρτσα που βουίζει και μπορεί να γαργαλάει | Μια βούρτσα που ζουζουνίζει και κάνει τα δόντια σου να λάμπουν. |
| Ακτινογραφία, αν χρειαστεί | Μια μικρή πλακέτα που δαγκώνεις | Δαγκώνεις μια πλακέτα ενώ βγαίνει μια φωτογραφία. |
| Σωλήνας αναρρόφησης | Ένα σωληνάκι που ρουφάει το σάλιο | Μια ηλεκτρική σκούπα για το σάλιο. |
| Ολοκλήρωση | Ο οδοντίατρος λέει ότι τελειώσατε | Τότε θα μπορείς να πεις ότι τα κατάφερες περίφημα. |
Το βράδυ πριν. Το σημείωμα από τον οδοντίατρο είναι στο ψυγείο και το παιδί σας το έχει δει. «Θα μου βάλουν κάτι στο στόμα;» «Θα πονέσει;» «Μπορείς να μπεις κι εσύ μέσα;»
Έχετε απαντήσει σε όλα, αλλά οι απαντήσεις ακούγονται κενές όταν το παιδί είναι νευρικό. Και ξέρετε ότι όσο περισσότερο εξηγείτε, τόσο περισσότερο μεγαλώνει η ανησυχία.
Το Flipr είναι μια εφαρμογή όπου το παιδί σας και η οικογένειά σας γίνονται μόνιμοι χαρακτήρες σε προσωπικές ιστορίες με εικόνες και αφήγηση. Εσείς γράφετε το θέμα της ιστορίας και αυτή είναι έτοιμη σε λιγότερο από 2 λεπτά.
Αυτή η ανάρτηση αποτελεί μέρος του οδηγού Πώς να προετοιμάσετε το παιδί σας για κάτι που το κάνει να νιώθει αβεβαιότητα.
Τα παιδιά συχνά αναφέρουν τον πόνο, τον τροχό και την αναισθησία ως τα πιο τρομακτικά, αλλά το άγχος αφορά επίσης όσα το παιδί δεν μπορεί να δει και να ελέγξει:
Το καλό είναι ότι και τα τέσσερα μπορούν να εξασκηθούν εκ των προτέρων. Αυτό ακριβώς μπορεί να κάνει μια ιστορία.
Και δεν είστε μόνοι. Ένα άρθρο στο Tandlægebladet αναφέρει ότι το 5 έως 14 τοις εκατό των παιδιών μεταξύ 4 και 16 ετών παρουσιάζουν σημαντικό άγχος για την οδοντιατρική θεραπεία. Τα μικρότερα παιδιά είναι συχνά σκεπτικά απέναντι στο νέο και το άγνωστο, ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά φοβούνται συχνότερα λόγω μιας προηγούμενης κακής εμπειρίας. Αν αυτό ισχύει για το παιδί σας, αφήστε την ιστορία να το αναγνωρίσει αντί να προσποιείστε ότι δεν συνέβη ποτέ.
Μια φινλανδική μελέτη του 2004 σε 1.474 παιδιά διαπίστωσε ότι ο πόνος, ο τροχός και η τοπική αναισθησία αναφέρθηκαν ως τα πιο τρομακτικά στοιχεία. Τα παιδιά των οποίων τα μέλη της οικογένειας φοβούνταν τα ίδια τον οδοντίατρο, ήταν συχνότερα φοβισμένα και τα ίδια, αν και αυτό δεν ίσχυε για τα παιδιά 12 ετών.
Οι επισκέψεις διαφέρουν ελαφρώς από ιατρείο σε ιατρείο, οπότε ρωτήστε τον οδοντίατρο τι πρόκειται να συμβεί. Ο παραπάνω πίνακας δείχνει τα τυπικά βήματα και μερικές λέξεις που τα κάνουν πιο εύκολα στη φαντασία.
Η μέθοδος ονομάζεται tell-show-do (λέω-δείχνω-κάνω): Πρώτα λέμε τι θα συμβεί, μετά δείχνουμε το εργαλείο και μόνο τότε προχωράμε στην πράξη. Χρησιμοποιείται σε πολλά μέρη, οπότε αξίζει να το ζητήσετε.
Χρησιμοποιήστε τη σειρά από τον πίνακα και αφήστε το παιδί να είναι ο πρωταγωνιστής. Συμπεριλάβετε ένα πρόσωπο ή ένα κατοικίδιο που το παιδί εμπιστεύεται. Για παράδειγμα, μπορείτε να γράψετε:
> Η Μαρία θα πάει στον οδοντίατρο αύριο. Είναι λίγο νευρική για την καρέκλα και τη λάμπα. Ο σκύλος της, ο Μπαλού, είναι μαζί της και την προσέχει. Υπάρχει μια στιγμή που χρειάζεται θάρρος και στο τέλος η Μαρία τα καταφέρνει και παίρνει ένα αυτοκόλλητο.
Μια ιστορία βασισμένη σε αυτή την επιθυμία μπορεί να έχει έναν τόνο όπως αυτός:
> Η Μαρία κάθισε στη μεγάλη καρέκλα. Κινήθηκε αργά προς τα πίσω, σαν τσουλήθρα σε αργή κίνηση. «Είναι απλώς ένας φακός», σκέφτηκε όταν άναψε η λάμπα. Ο Μπαλού ήταν ξαπλωμένος στα πόδια της και την προσέχε. Ο οδοντίατρος της έδειξε πρώτα το μικρό καθρεφτάκι. «Είναι κρύο, αλλά δεν πονάει», είπε η Μαρία. Μέτρησε μέχρι το πέντε και μετά όλα είχαν τελειώσει.
Το παράδειγμα γράφτηκε για να δείξει το ύφος. Η δική σας ιστορία θα έχει τα δικά σας ονόματα και τα δικά σας κατοικίδια.
Μη διστάσετε να τηλεφωνήσετε στο ιατρείο από πριν και να πείτε ότι το παιδί σας είναι νευρικό. Ρωτήστε αν μπορείτε να πάτε να δείτε τον χώρο πρώτα, αν το παιδί μπορεί να δοκιμάσει την καρέκλα και αν μπορείτε να κάθεστε κοντά του. Πολλά ιατρεία είναι συνηθισμένα σε αυτό και αφιερώνουν χρόνο.
Αν το παιδί σας φοβάται πολύ, αρνείται να έρθει ή έχει πονόκοιλο κάθε φορά, μιλήστε με τον οδοντίατρο ή τον γιατρό σας. Μια ιστορία είναι βοήθημα, όχι θεραπεία για την οδοντιατροφοβία.
Δεν χρειάζεται να σκεφτείτε κάτι εσείς απόψε. Χρειάζονται μόνο λίγα λεπτά:
Αύριο, στην αίθουσα αναμονής, το παιδί σας θα κοιτάξει τη λάμπα και θα ψιθυρίσει: «Είναι απλώς ένας φακός». Και μετά θα μπει μέσα μόνο του. Εσείς ήσασταν εκείνοι που δώσατε στο παιδί αυτές τις λέξεις.
Θέλετε να το δείτε πρώτα; Δείτε παραδείγματα ιστοριών.
Δεν μπορείτε απαραίτητα να εξαφανίσετε τελείως τη νευρικότητα, αλλά μπορείτε να κάνετε την επίσκεψη προβλέψιμη. Περιγράψτε τα βήματα με τη σειρά, αφήστε το παιδί να είναι ο πρωταγωνιστής σε μια σύντομη ιστορία και ζητήστε από το ιατρείο να λέει, να δείχνει και μετά να κάνει.
Μια καλή αφετηρία είναι μία έως τρεις ημέρες πριν. Διαβάστε την ιστορία το προηγούμενο βράδυ και υπενθυμίστε την σύντομα στη διαδρομή προς τα εκεί.
Αυτό το αποφασίζει το ιατρείο και οι κανόνες ποικίλλουν. Ρωτήστε από πριν και συμφωνήστε πού θα κάθεστε, ώστε το παιδί να το γνωρίζει εκ των προτέρων.
Να είστε ειλικρινείς αλλά ήρεμοι. «Μπορεί να σε γαργαλήσει ή να σε πιέσει λίγο, και μετά θα τελειώσει» είναι καλύτερο από το «θα πονέσει» ή το «δεν πονάει καθόλου».
Η πίεση σπάνια βοηθάει. Μιλήστε με τον οδοντίατρο για να ακολουθήσετε τον ρυθμό του παιδιού, ενδεχομένως με μια σύντομη επίσκεψη χωρίς θεραπεία, όπου το παιδί απλώς θα κοιτάξει γύρω του και θα δοκιμάσει την καρέκλα.