Δημοσιεύτηκε · Ενημερώθηκε · Γράφτηκε από τη συντακτική ομάδα της Flipr
Η μέθοδος Ferber – γνωστή και ως «ελεγχόμενο κλάμα» ή «σταδιακή απομάκρυνση» – είναι μία από τις πιο πολυσυζητημένες μεθόδους ύπνου για μικρά παιδιά. Εδώ θα βρείτε μια αντικειμενική παρουσίαση: Τι είναι, πώς εφαρμόζεται και ποιες εναλλακτικές υπάρχουν αν η μέθοδος δεν σας φαίνεται σωστή;
Η μέθοδος Ferber – που ονομάζεται επίσης μέθοδος ferber ή ελεγχόμενο κλάμα – συνίσταται στο να ξαπλώνετε το παιδί ξύπνιο στο κρεβάτι και να περιμένετε για συγκεκριμένα, σταδιακά αυξανόμενα διαστήματα λεπτών προτού το παρηγορήσετε σύντομα χωρίς να το σηκώσετε. Ο Richard Ferber τη συνιστά το νωρίτερο από τους 6 μήνες, και οι περισσότερες οικογένειες βλέπουν βελτίωση μέσα σε 3-7 νύχτες.
| Νύχτα | 1ο κλάμα | 2ο κλάμα | 3ο κλάμα και μετά |
|---|---|---|---|
| Νύχτα 1 | 3 λεπτά | 5 λεπτά | 10 λεπτά |
| Νύχτα 2 | 5 λεπτά | 10 λεπτά | 12 λεπτά |
| Νύχτα 3 | 10 λεπτά | 12 λεπτά | 15 λεπτά |
Πηγή: Richard Ferber, Solve Your Child's Sleep Problems (1985). Τα διαστήματα είναι ενδεικτικά – ο ίδιος ο Ferber τονίζει ότι οι γονείς μπορούν να τα προσαρμόσουν.
Η μέθοδος Ferber αναπτύχθηκε από τον Αμερικανό παιδίατρο Richard Ferber και περιγράφεται στο βιβλίο Solve Your Child's Sleep Problems του 1985. Στόχος είναι να μάθει το παιδί να κοιμάται μόνο του – χωρίς να το κουνάτε, να το θηλάζετε ή να του κρατάτε το χέρι κάθε φορά.
Η μέθοδος, με λίγα λόγια, συνίσταται στο να ξαπλώνετε το παιδί ξύπνιο στο κρεβάτι, να του λέτε καληνύχτα και να βγαίνετε από το δωμάτιο. Εάν το παιδί κλάψει, περιμένετε έναν σταθερό αριθμό λεπτών προτού μπείτε σύντομα για να το παρηγορήσετε (χωρίς να το σηκώσετε). Τα διαστήματα παρατείνονται σταδιακά κατά τη διάρκεια αρκετών βραδιών.
Ο ίδιος ο Ferber συνιστά τη μέθοδο το νωρίτερο από την ηλικία των 6 μηνών, και πολλοί σύμβουλοι ύπνου πιστεύουν ότι έχει περισσότερο νόημα στις ηλικίες 6-18 μηνών, όταν το παιδί μπορεί φυσιολογικά να κοιμηθεί όλη τη νύχτα.
Η μέθοδος δεν είναι σχεδιασμένη για:
Αν το παιδί είναι μεγαλύτερο, βοηθάει να γνωρίζετε τις ανάγκες ύπνου ανά ηλικία παιδιού προτού επιλέξετε μέθοδο.
Οι έρευνες – συμπεριλαμβανομένης μιας μεγάλης συστηματικής ανασκόπησης του 2006 – δείχνουν ότι η σταδιακή απομάκρυνση (μέθοδος Ferber) είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους για να μάθουν τα μικρά παιδιά να κοιμούνται μόνα τους. Οι περισσότερες οικογένειες παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση μέσα σε 3-7 νύχτες.
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν επίσης ότι η μέθοδος δεν έχει μετρήσιμες αρνητικές επιπτώσεις στο δέσιμο ή στο στρες, εφόσον εφαρμόζεται στην κατάλληλη ηλικία και με στοργική παρουσία ανάμεσα στα διαστήματα.
Η μέθοδος Ferber δεν είναι θαυματουργή λύση. Για ορισμένα παιδιά λειτουργεί γρήγορα και ήρεμα. Για άλλα – ειδικά για πολύ ευαίσθητα παιδιά ή παιδιά άνω των 2 ετών – μπορεί να φανεί πολύ σκληρή και να προκαλέσει μεγαλύτερη αντίσταση.
Γι' αυτό, πολλοί σύμβουλοι ύπνου σήμερα συνιστούν μια πιο ήπια παραλλαγή, όπου παραμένετε στο δωμάτιο ή κάθεστε δίπλα στο κρεβάτι και απομακρύνεστε σταδιακά κατά τη διάρκεια αρκετών εβδομάδων. Χρειάζεται περισσότερο χρόνο, αλλά μπορεί να είναι πιο εύκολο τόσο για το παιδί όσο και για τον γονέα.
Για παιδιά άνω των 2-3 ετών, σπάνια λείπει το ελεγχόμενο κλάμα – αυτό που χρειάζεται είναι μια ισχυρή και προβλέψιμη ρουτίνα ύπνου. Σταθερές ώρες, ένα ήρεμο κλίμα πριν τον ύπνο και μια καλή ιστορία για καληνύχτα είναι συχνά πολύ πιο αποτελεσματικά από οποιαδήποτε μέθοδο ύπνου.
Διαβάστε τον οδηγό μας για μια ήρεμη ρουτίνα ύπνου, όπου παρουσιάζουμε τις καλύτερες συνήθειες βήμα προς βήμα.
Όταν το παιδί απορροφάται από μια προσωπική ιστορία, όπου το ίδιο είναι ο ήρωας, συμβαίνουν δύο πράγματα:
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που δημιουργήσαμε το Flipr – προσωπικές ιστορίες καληνύχτας όπου το παιδί σας είναι ο πρωταγωνιστής, ειπωμένες με μια απαλή φωνή που το βοηθά να παρασυρθεί στον ύπνο.
Το κλάμα κατά την ώρα του ύπνου σπάνια είναι σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά. Οι συχνότερες αιτίες είναι:
Η μέθοδος Ferber έχει σχεδιαστεί για την τρίτη αιτία – τη συνήθεια έλευσης ύπνου. Οι υπόλοιπες επιλύονται καλύτερα με την ώρα κατάκλισης, το πρόγραμμα ύπνου και την παρουσία.
Τα νυχτερινά ξυπνήματα αντιμετωπίζονται με τα ίδια ακριβώς διαστήματα όπως και κατά την ώρα του ύπνου. Ελέγξτε πρώτα τα πρακτικά – πάνα, δίψα, θερμοκρασία, δόντια, ασθένεια – και στη συνέχεια χρησιμοποιήστε τους χρόνους αναμονής από τον παραπάνω πίνακα. Το πιο σημαντικό είναι η νύχτα να μοιάζει με το βράδυ: ίδιο δωμάτιο, ίδια ήρεμη φωνή, καθόλου φώτα και καθόλου παιχνίδι.
Αν το παιδί ξυπνά την ίδια ώρα κάθε νύχτα, είναι συχνότερα συνήθεια παρά πείνα. Αν ξυπνά σε διαφορετικές ώρες και είναι απαρηγόρητο, ψάξτε πρώτα για ασθένεια ή δυσφορία.
Οι περισσότεροι γονείς διαπιστώνουν ότι η πρώτη νύχτα είναι η μεγαλύτερη – συνήθως 20-45 λεπτά μοιρασμένα σε διάφορα διαστήματα. Η δεύτερη νύχτα είναι συνήθως συντομότερη, και από την τρίτη έως την έβδομη νύχτα το κλάμα μειώνεται σημαντικά. Αν δεν δείτε βελτίωση μετά από επτά νύχτες, η μέθοδος πιθανότατα δεν είναι η κατάλληλη για εσάς αυτή τη στιγμή.
Αν επιλέξετε μία από τις ήπιες μεθόδους, η σταθερή σειρά το βράδυ σημαίνει ακόμα περισσότερα – δείτε τις ανάγκες ύπνου ανά ηλικία παιδιού και τον οδηγό μας για τη ρουτίνα ύπνου.
Η μέθοδος Ferber μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός δρόμος για καλύτερο ύπνο για μωρά και μικρά παιδιά, αλλά δεν ταιριάζει σε όλες τις οικογένειες ή ηλικίες. Για μεγαλύτερα παιδιά, μια ισχυρή ρουτίνα ύπνου – ιδανικά με μια προσωπική ιστορία καληνύχτας – είναι συχνά η καλύτερη επένδυση. Επιλέξτε αυτό που ταιριάζει στο δικό σας παιδί και δώστε του χρόνο.
Ο ίδιος ο Richard Ferber συνιστά τη μέθοδο το νωρίτερο από την ηλικία των 6 μηνών. Πολλοί σύμβουλοι ύπνου πιστεύουν ότι το ιδανικό παράθυρο είναι 6-18 μηνών. Τα παιδιά άνω των 2 ετών συχνά ωφελούνται περισσότερο από μια ισχυρή ρουτίνα ύπνου παρά από το ελεγχόμενο κλάμα.
Οι έρευνες δεν δείχνουν μετρήσιμες αρνητικές επιπτώσεις στο δέσιμο ή στο στρες, εφόσον η μέθοδος χρησιμοποιείται σε κατάλληλη ηλικία και ο γονέας είναι στοργικά παρών ανάμεσα στα διαστήματα. Αν σας φαίνεται λάθος, υπάρχουν πιο ήπιες εναλλακτικές.
Οι περισσότερες οικογένειες βλέπουν σημαντική βελτίωση μέσα σε 3-7 νύχτες. Αν δεν δείτε κανένα αποτέλεσμα μετά από μια εβδομάδα, μπορεί να είναι σημάδι ότι η μέθοδος δεν ταιριάζει στο παιδί σας ή ότι υπάρχει κάποιο υποκείμενο πρόβλημα ύπνου.
Η «ήπια απομάκρυνση» (μέθοδος της καρέκλας), όπου παραμένετε στο δωμάτιο και απομακρύνεστε σταδιακά. Για μεγαλύτερα παιδιά, μια ισχυρή ρουτίνα ύπνου με σταθερές ώρες, ηρεμία και μια προσωπική ιστορία καληνύχτας είναι συχνά ο πιο αποτελεσματικός δρόμος για καλύτερο ύπνο.
Ναι. Χρησιμοποιείτε τα ίδια διαστήματα αναμονής όπως και κατά την ώρα του ύπνου. Ελέγξτε πρώτα την πάνα, τη δίψα, τη θερμοκρασία και σημάδια ασθένειας, και στη συνέχεια κρατήστε τη νύχτα όσο το δυνατόν πιο «βαρετή»: χαμηλός φωτισμός, ίδια ήρεμη φωνή και καθόλου παιχνίδι.
Συνήθως 20-45 λεπτά μοιρασμένα σε διάφορα διαστήματα. Η δεύτερη νύχτα είναι συνήθως συντομότερη, και από την τρίτη νύχτα το κλάμα μειώνεται σημαντικά. Αν δεν δείτε βελτίωση μετά από επτά νύχτες, η μέθοδος πιθανότατα δεν ταιριάζει αυτή τη στιγμή.
Μπείτε μέσα, αλλάξτε το ήρεμα και χωρίς να το μαλώσετε, ξαναβάλτε το παιδί στο κρεβάτι και συνεχίστε τα διαστήματα. Αν αυτό συμβαίνει κάθε βράδυ, είναι σημάδι ότι η μέθοδος είναι πολύ σκληρή για το δικό σας παιδί – επιλέξτε αντ' αυτού μια πιο ήπια σταδιακή απομάκρυνση.
Reference: Mindell, J. A. et al. (2006). Behavioral treatment of bedtime problems and night wakings in infants and young children. Sleep, 29(10), 1263-1276.