Gepubliseer · Opgedateer · Christian Søndersted, stigter van Flipr
Sondagaand. Jy is besig om op te ruim, en dan kom dit, heeltemal stil van die bank af: "Ek wil nie môre na die swembad gaan nie." Of na die tandarts. Of na die verjaarsdagpartytjie van iemand wat hulle skaars ken.
Die beste wat jy kan doen, is om vir jou kind te vertel wat gaan gebeur in 'n storie waar die kind self die hoofkarakter is en dit regkry. Doen dit 'n paar dae vantevore, herhaal dit gerus, en laat die kind self verder vertel.
Sondagaand. Jy is besig om op te ruim, en dan kom dit, heeltemal stil van die bank af: "Ek wil nie môre na die swembad gaan nie." Of na die tandarts. Of na die verjaarsdagpartytjie van iemand wat hulle skaars ken.
Jy weet goed dit gaan oor sodra julle eers begin het. Maar op die oomblik het jy 'n kind wat senuweeagtig is, en 'n kop wat nie die energie het vir nog 'n lang verduideliking nie.
Flipr is 'n toepassing waar jou kind en julle gesin vaste karakters word in persoonlike stories met prente en voorlesing. Jy skryf waaroor die storie moet gaan, en dit is binne minder as 2 minute gereed.
Vir baie kinders tussen 5 en 10 jaar is die onbekende die moeilikste, want hulle kan nie voorstel wat gaan gebeur nie. 'n Verduideliking soos "dit is glad nie gevaarlik nie" gee hulle nie 'n prentjie nie. 'n Storie doen dit wel.
Dit stem ooreen met die gesondheidsdiens se eie raad. Aalborg Universitetshospital skryf in 'n brosjure vir ouers dat kinders, net soos volwassenes, dikwels bang is vir dit wat hulle nie ken nie, en dat hulle meer gerusgestel word hoe meer mens verduidelik. Die Sweedse gesondheidsportaal 1177 beveel boonop aan om dit wat gaan gebeur, met poppe of teddiebere te speel. Dit kan vir die kind makliker wees om te sê die pop is bang, as om dit van homself te sê.
In 'n storie kan die kind hulself sien by die deur instap, die effense kriebels in die maag voel en ontdek dat dit eintlik goed gaan. Die kind oefen die situasie terwyl hy nog veilig langs jou sit.
Dit vereis dat die storie oor die kind self gaan. 'n Storie oor 'n haas wat tandarts toe gaan, is oulik. 'n Storie oor jou kind wat in die tandartsstoel sit met sy hond langs hom, is iets wat die kind saam met hom in die kamer kan inneem.
1177 beveel aan om kinders tussen 3 en 12 jaar 'n dag tot 'n paar dae vantevore voor te berei en om bietjie vir bietjie te vertel, van die minste onaangename tot die moeilikste deel. Maak dit ook vir die kind duidelik dat dit wat gaan gebeur, 'n einde het.
Baie kinders word onseker oor dieselfde dinge. Hier is agt situasies en 'n voorstel vir wat jy kan vra wanneer jy die storie skep.
Jy skryf net wat jou kind wil hê. Flipr doen die res. En omdat die kind, die gesin en die troeteldier in al julle stories verskyn, herken die kind homself elke keer.
Die raad om nie te belowe dat iets nie seermaak nie, word herhaal deur sowel Aalborg Universitetshospital as 1177. 1177 voeg by dat dit beter is dat die kind weet 'n inspuiting kan seermaak, as dat dit as 'n verrassing kom. Albei wys ook daarop dat jou eie kalmte belangrik is: 1177 skryf dat die kind maklik senuweeagtig word as jy dit is.
Die meeste senuweeagtigheid voor iets nuuts is heeltemal normaal. As jou kind vir 'n lang tyd baie bang is, die situasie telkemale vermy, of elke keer maagpyn en slaapprobleme kry, praat dan met die kind se opvoeder, onderwyser of dokter. 'n Storie is 'n hulp in die alledaagse lewe, nie 'n behandeling nie.
Jy hoef niks self uit te dink nie. Dit neem net 'n paar minute om te begin:
Dinsdagoggend, op pad by die deur uit, sit jou kind op die agtersitplek en fluister vir homself: "Ek tel net tot vyf, net soos in die storie." Jy glimlag. Dit was jy wat dit vir die kind gegee het.
Wil jy dit eers sien? Sien voorbeelde van stories. Lees ook oor skoolbegin en lang reise met kinders.
Vertel wat gebeur in volgorde, en laat die kind self die hoofkarakter wees in 'n kort storie die dag vantevore. Wees eerlik oor wat kan kielie of gevoel kan word, en eindig met iets waarna die kind uitsien.
'n Goeie beginpunt is een tot drie dae vantevore. Herhaal die storie die aand vantevore en op pad soontoe.
Gee die kind toestemming om senuweeagtig te wees, en laat hulle vertel waarvoor hulle bang is. Gebruik die kind se eie woorde in die volgende storie. As die vrees voortduur of baie plek in die alledaagse lewe inneem, praat met die kind se opvoeder, onderwyser of dokter.
Ja. Laat die kind deur die dag gaan in die storie: aankoms, die vind van hul plek, pouse en die pad huistoe. Neem gerus 'n maat of 'n troeteldier saam as ondersteuning.
Die idee is geskik vir kinders tussen 5 en 10 jaar wat 'n storie kan volg en hulself kan voorstel wat gaan gebeur. Jonger kinders het korter en meer konkrete stories nodig.